In de schijnwerper: Aartie Hardoar en Tamara Amroussi

Eerst Overvecht, dan de wereld

 
Het is even zoeken, maar wat je dan vindt is een soort Overvechts paradijsje. Onder de watertoren bij de Neckardreef ligt een verbazend grote, kleurige speeltuin. Veilig met een hek erom, want er loopt water langs het terrein. In de speeltuin staat een klein maar prettig gebouw. Het wordt gebruikt door verschillende partijen. De Kidsclub is er een van. Ondergetekende had een geanimeerd gesprek met de initiatiefneemsters, Aartie Hardoar en Tamara Amroussi.
 

Het is een dubbelinterview, en dus wat langer dan gebruikelijk. Maar je leest wel een dubbelmooi verhaal over de weg van vrijwilliger naar ondernemer met een missie. 

De Kidsclub, dat klinkt als een soort kinderopvang…
Aartie: “Dat kan ik me voorstellen, maar dat is precies wat we niet zijn. De ouders van de kinderen die hier komen doen namelijk mee. Bij een kinderopvang laat je je kind achter, bij ons word je overal bij betrokken. We hebben ook een heel specifieke leeftijdsgroep. Dat is bij een gemiddelde kinderopvang heel anders. Wij zeggen altijd: we zijn een ontmoetingsplek voor dreumesen en hun ouders.”

Voor wie zijn jullie er dan?
Aartie: “Wij zijn er vooral voor kinderen van gemiddeld 15 maanden tot 2,5 jaar. Dat zijn dus nog de hele kleintjes. Onze groepen zijn een goede afspiegeling van de samenleving. In Overvecht zijn veel kinderen met een achterstand. Bij de Kidsclub richten wij onze aandacht op het stimuleren  van de brede ontwikkeling van het jonge kind. En voor de ouders is het even leerzaam en gezellig. Wij helpen bij opvoedkundige vragen. Ouders kunnen het daar met elkaar over hebben, en zeker ook met ons. We hebben zelf ook kinderen opgevoed, dus we zijn ook gewoon ervaringsdeskundig.”

"We laten ouders nooit in de steek
en helpen ze verder op weg"

Wat is jullie achtergrond, behalve de ervaring als ouder?

Tamara: “Aartie en ik leerden elkaar kennen bij een peutercursus die de gemeente organiseerde. Ook wij waren als ouder aan het stoeien met vragen over opvoeding van een dreumes. De groep had 8 bijeenkomsten. Aan het eind bleek dat iedereen door wilde, maar dat kon niet. We zijn toen zelf doorgegaan met de groep. Dat was 6 jaar geleden.”
Aartie: “Ja, dat de groep na 8 x ophield, dat voelde voor iedereen te kort. Toch werd het na een tijdje door tijdgebrek en kinderen in een andere leeftijd wat teveel voor de meeste ouders. Wij zijn dus met ons tweeën overgebleven. We hebben zelf best wel moeten zoeken naar hulp, en we gunden andere ouders dat dat makkelijker zou zijn.”

En zo werd de Kidsclub geboren…
Aartie: “Ja, uiteindelijk als twee moeders met een uitkering, die dit vrijwillig deden. En het bleek aan te slaan. Vier jaar geleden hebben we een Plan van Aanpak ingediend bij het Wijkbureau. We mochten de door ons gewenste versnelde opleiding tot gespecialiseerd pedagogisch medewerker doen en kwamen zo nog beter beslagen ten ijs.

“Waar we echt heel trots op zijn:
we hebben geen uitkering meer nodig!”

Tamara: “We krijgen inmiddels al een paar jaar steun vanuit de gemeente via Power by Peers. Zij helpen ons met subsidieaanvragen, met het bepalen van onze koers en met de financiering. Dat werkt! We begonnen met twee ochtenden in de week en zitten nu op vier. En het is echt een leuke volle bak. En waar we echt heel trots op zijn: we hebben geen uitkering meer nodig; we zijn ondernemers met een missie!”

En met een hoop kennis
Aartie: “Ja! Want behalve de kennis van Power by Peers halen we nog meer kennis binnen. De bibliotheek komt regelmatig langs om te vertellen hoe lezen is en hoe belangrijk het is om lid te zijn van de bibliotheek. We gaan er ook weleens op bezoek. Soms willen ouders meer weten over een bepaald onderwerp. Dan zoeken we daar een persoon of organisatie bij die daarover kan vertellen. Daar zijn de ouders heel erg blij mee, net als met de bezoeken van het consultatiebureau. Zij zijn er elke twee maanden om vragen te beantwoorden. Die kunnen gaan over slapen, of over voeding en zindelijkheid. 

“We zijn niet superstreng,
maar we willen wel aan doelen werken”

Met al die kennis op zak kun je natuurlijk veel meer inhoudelijk aan de slag.
“Tamara: “Precies. We hebben dus ook echt een vast programma en groep. Je kan niet op een willekeurig moment met je kind langskomen, alleen voor de gezelligheid, zeg maar. Het ís hier gezellig hoor, zeker weten, maar we werken gewoon ook keihard. We bieden een sterke basis door spelenderwijs dingen te oefenen waar de kinderen later ook mee te maken krijgen. We delen de bijeenkomsten in in blokken. Het is de bedoeling dat alle kinderen meedoen, met de ouders op de achtergrond. Die moeten dus aanwezig zijn.”

Aartie: “De kinderen zijn hier als voorbereiding op de voorschool/peuteropvang. Wat we doen, stemmen we dus daar op af. We praten en zingen in de de kring. Zo leren ze dat ze op hun beurt moeten wachten, dat iedereen iets mag vertellen en dat we luisteren naar elkaar. En we zingen Nederlandse liedjes. Zo leren ze de taal. Ouders die de taal nog niet zo goed beheersen, leren gelijk mee. Ook door onder andere samen te knutselen, kleien, verven en kleuren, leren ze actief. En we zijn echt niet superstreng, hoor, het zijn nog zulke kleintjes. We verwachten alleen wel dat iedereen één ochtend in de week hier is, in dezelfde groep. Net als op school moet je er gewoon zijn. En dus niet als het toevallig uitkomt. Als ze naar de voorschool mogen, gaan de kinderen weg,. Dan stromen er ook weer nieuwe kinderen in. Maar aan de basis is het steeds dezelfde groep. Dat voelt veilig voor iedereen. En we zijn blij dat we dat kunnen bieden.


Het begint nu toch best streng te klinken…
Tamara: “Nou, het is hier ook heel gezellig, hoor! Daarom blijft iedereen ook komen. We lachen heel veel en we gaan natuurlijk ook lekker spelen met de kinderen. Als het goed weer is natuurlijk buiten in de grote speeltuin. En we hebben ook gewoon gezellige koffiegesprekken met de ouders, hoor. We zijn geen trainingskamp, haha”

De dames glimmen aan alle kanten. Van trots en van enthousiasme. En ze zijn op een missie. 

Toch?
Aartie: “We gunnen iedereen een plek zoals de Kidsclub. We willen van dit interview dan ook gelijk een oproep maken. Denk jij ik word hier heel nieuwsgierig van? Of nog beter: zoiets wil ik ook wel opzetten, in of buiten Overvecht? Neem dan contact met ons op. We vertellen je er graag alles over.”

Tamara: “We zijn al van twee naar vier ochtenden in de week gegaan. Maar we willen ook graag meer locaties. Eerst in Overvecht, daarna ook in andere wijken. Daarvoor hebben we wel vrijwilligers nodig, want we kunnen niet overal tegelijk zijn. We hebben heel veel zin om nieuwe vrijwilligers te trainen, dus ik sluit me natuurlijk aan bij Aartie: meld je bij ons! Je zit nergens aan vast, maar we kunnen je vast enthousiast maken. Want vragen over opvoeding zijn er overal, niet alleen in Overvecht. Wat wij hebben opgebouwd, kan jij ook. En we hebben al heel veel voor je uitgezocht. We willen uitbreiden en hebben daarbij jouw hulp nodig. Ik zeg wel eens: eerst Overvecht, dan de wereld.”

Ze lacht er wel bij, maar ondertussen… Hier zijn gemotiveerde zzp’ers bezig. We houden je op de hoogte.

Tamara en Aartie helpen op hun missie? Of langskomen met je dreumes? Meer informatie vind je hier. De agenda vind je hier.  

Extra informatie en update

Meer informatie over is te vinden op de speciale Kidsclub-pagina.

Inmiddels zijn er nieuwe ontwikkelingen. Begin oktober gaat de Kidsclub Academie van start. Een nieuwe stap voor Aartie en Tamara. Benieuwd? Ga naar de Academie-pagina!

Deel dit

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *