Met Eigen Wijsheid Samen Ondernemen

Een missie met impact: Het Vriendennetwerk

Sohaila: “dit is MIJN levenswerk. Ik blijf dit doen zolang ik kan.”

Je ziet op onze socials en in de nieuwsbrief met enige regelmaat berichten voorbijkomen over het Vriendennetwerk. Het zijn altijd hele vrolijke berichten, met veel vrolijke mensen, zalig eten en een gezellige sfeer. En dat klópt ook. Bijeenkomsten van het Vriendennetwerk zijn als een zachte deken, waar je je heerlijk aan kan warmen. En waar je onder kan kruipen als je het even niet meer ziet zitten….

Natuurlijk is een van de redenen waarom mensen zo graag bij de netwerken van Sohaila komen de gezelligheid, het ontmoeten van andere mensen, het meedoen aan activiteiten, het meekoken en -eten. Maar aan de basis ligt een veel diepere missie. Een missie met impact.

Drive

Sohaila Torabi is een van de grote verbinders die een opdracht uitvoeren voor Power by Peers. Met haar Vriendennetwerk bereikt zij honderden mensen uit allerlei landen en culturen. Onder andere de Gemeente Utrecht ziet de waarde van haar werk, dat ogenschijnlijk ‘alleen’ bestaat uit gezellig samenkomen. De invloed van de bijeenkomsten reikt echter veel verder. Sohaila straalt, ze beweegt, ze heeft een ‘drive’ als ze vertelt over die invloed.

We bespreken problemen in de groep. Dan helpen de deelnemers elkaar op weg door hun eigen ervaringen en adviezen te delen. Dat is hoe peer support werkt

Sohaila, kun je een voorbeeld geven van wat het Vriendennetwerk kan betekenen?
Sohaila, stralend: “Ik heb er heel veel, maar ik begin maar gewoon ergens, haha! Ik vertel mensen die bij het Vriendenwerk komen altijd dat ze mij in vertrouwen kunnen vertellen over problemen of vragen die ze hebben. Die kunnen over van alles gaan: over hun relatie, over hoe ze iets in Nederland kunnen regelen, over opvoeding, over hun mentale of fysieke gezondheid. We bespreken dat soort dingen in de groep, voor wie dat wil. Dan helpen de deelnemers elkaar op weg door hun eigen ervaringen en adviezen te delen. Dat is hoe peer support werkt en dat is dus ook het idee waar het Vriendennetwerk om draait.”

Bezorgde buur

Sohaila: “Soms zijn er speciale vragen of problemen die we buiten de groep houden zolang mensen dat willen. Maar dat betekent niet dat we er niets mee doen. Een tijdje geleden kwam er bijvoorbeeld een vrouw die altijd bij de bijeenkomsten is naar me toe. Ze vertelde dat ze zich zorgen maakte over haar buurvrouw. Die kwam vrijwel niet buiten. Als ze elkaar al even spraken, was ze heel negatief over haar man. Ze snapte eigenlijk niet goed wat er met hem aan de hand was, en ze voelde zich er heel naar bij.

De deelneemster vroeg mij of ik deze vrouw wilde bellen en dat deed ik. Ik nodigde haar uit voor het Vriendennetwerk. Gewoon even een kopje thee om er even uit te zijn. Want je hoeft bij ons niet aan alles mee toen en er altijd te zijn. Je mag komen en gaan wanneer je wilt en als je gewoon met je kopje thee ergens wilt kijken naar wat iedereen doet, is dat ook goed. Maar de vrouw zei dat haar man niet wilde dat ze ging. Ik heb toen met mijn man gevraagd om op bezoek gegaan, omdat ik dacht die buurman dat misschien wel kon waarderen. En dat was zo. 

Hij begon te vertellen dat hij zwaar depressief was. In Afghanistan had hij op hoog niveau gestudeerd en hard gewerkt, maar hier voelde hij zich nutteloos. Hij zei: “Ik spreek de taal niet, ik kan niks doen, ik voel me ziek.” Zijn vrouw kon vervolgens ook niets: niet naar school, nergens naartoe, alleen maar zorgen voor haar man. Mijn eigen man heeft zich als hoogopgeleide man zonder kansen hier ook depressief gevoeld, dus ze konden goed met elkaar praten. 

Met veel gesprekken, soms met een beetje humor, lukte het om stap voor stap verder te komen. Nu komt de man elke week naar de bijeenkomsten toe, en het gaat veel beter. De vrouw helpt in de keuken en samen zijn ze zelfs mijn assistenten geworden. Hun relatie is verbeterd en ook met de kinderen gaat het beter. Als de problemen niet besproken waren, waren de kinderen opgegroeid in een ongezonde en depressieve sfeer en hadden ze misschien problemen gekregen of veroorzaakt. We hebben die lijn nu onderbroken.”

Sohaila en een van haar hulpen delen brood uit voor bij de ter plekke versgekookte maaltijd. De vrouw heeft dit brood zelf gebakken (en het is heerlijk)

LUISTERENDE OREN

“Ik heb ook andere vrouwen in veiligheid gebracht die te maken hadden met huiselijk geweld, of die thuis gevangen werden gehouden. Die dus helemaal niets konden doen en zichzelf niet konden zijn. Die heb ik naar een veilige plek kunnen brengen. Ik kan daar verder geen details over loslaten, want dat kan gevaarlijk zijn, maar ik kan wel zeggen dat het heftige verhalen zijn. En dat ik blij ben dat ik via via informatie krijg en vaak goed kan helpen. Dat hoeft gelukkig niet altijd zo heftig te zijn, maar het blijft belangrijk.

Ik heb ook een vrouw in mijn netwerk die heel depressief was. Ze had drie puberende kinderen en een man die niet wilde dat ze het huis uit ging. Het werd haar allemaal teveel. Dat werd een probleem, voor haar, maar ook voor de kinderen. De vrouw is een paar keer naar de huisarts geweest en kreeg zware medicatie, maar dat hielp niets. Ik ben met haar gaan praten en door die gesprekken ging het langzaamaan steeds beter. Ze voelde zich steeds sterker, omdat ze echt werd gehoord en ik haar vertelde hoe sterk ze was. De sfeer thuis veranderde. Iedereen daar voelde zich beter. En de vrouw mag nu gewoon naar ons netwerk toe komen.

Ik heb de huisarts van de vrouw gebeld om uit te leggen dat het Vriendennetwerk er is, en dat het misschien een goed idee is mensen naar ons door te verwijzen. Ik heb zelf ook de nodige mentale uitdagingen gehad, en ben ook als vluchteling hiernaartoe gekomen. En zo zijn er natuurlijk veel meer mensen bij het netwerk. Er zijn dus veel luisterende oren die goed kunnen helpen. Mocht dat niet genoeg zijn, dan kan medicatie altijd nog een optie zijn.”

Als je elkaar begrijpt, als je weet waar sommige dingen vandaan komen, dan kun je veel meer van elkaar accepteren

Je krijgt vast weleens vragen over hoe het zit met integratie. Als jullie met zoveel culturen bij elkaar zijn, staan jullie dan wel in verbinding met de Nederlandse cultuur?
Sohaila: “Jazeker! Ik vertel heel veel over hoe alles hier werkt en wat hier anders is. En dat het goed is als je daarmee meebeweegt. Dat is voor iedereen goed. Als je elkaar begrijpt, als je weet waar sommige dingen vandaan komen, dan kun je veel meer van elkaar accepteren.
Het is niet altijd makkelijk, hoor. Veel ideeën en tradities zijn er al eeuwen. Dat kun je niet even snel veranderen. Maar ik vertel de deelnemers hier bijvoorbeeld dat hun kinderen in Nederland hun eigen keuzes mogen maken. Ouders mogen niet voor hun kinderen bepalen met wie ze later moeten trouwen, bijvoorbeeld. Dat is moeilijk, want in veel culturen is de invloed van ouders groot. Hier moeten en mogen kinderen veel meer zelf hun toekomst uitstippelen. Als de ouders dat weten, kunnen ze beter bepalen of en hoe ze iets in de opvoeding aanpassen. En dat is ook weer goed voor de kinderen. Zij horen hoe het bij Nederlandse kinderen gaat en vaak willen zij dat ook. Als ouders daar meer op zijn voorbereid zijn en weten dat dat ook heel goed kan gaan, kun je veel ruzies en problemen voorkomen.

Ik zie ook dat veel mensen die bij mij komen het moeilijk vinden hoe hulpverleners met ze omgaan. Ze vinden ze hier te snel en zakelijk zijn. Dan zeggen ze bijvoorbeeld meteen als iemand binnenkomt: “Goedemiddag, wat kan ik voor u doen?” Maar dat werkt niet in veel andere culturen. Daar wordt eerst een band opgebouwd, met een vriendelijk woord, en vooral een beetje tijd. Met eerst eens vragen hoe het met iemand gaat. Dat is hier lang niet altijd zo. Het is hier meer gehaast. Maar het hoeft echt lang te duren, want daar is nu eenmaal geen tijd voor, maar mensen een beetje warm opvangen, een kopje thee geven en ze gewoon vragen naar hoe ze zich voelen, kan al zoveel uitmaken. Dan komt het gesprek vanzelf. Als het begin te zakelijk is, blokkeren mensen.”

De mannen zijn ook heel blij dat ze met elkaar in gesprek kunnen en zo elkaar kunnen ondersteunen. Sommigen van hen zijn nu ook vrijwilliger bij het netwerk. Dat draagt enorm bij aan het gevoel van betekenis te zijn. Tweede van links is inderdaad een vrouw; de schrijver van dit artikel

“Als kinderen hun ouders weer gelukkig zien, groeit er hoop. Als er geen wederzijds begrip en respect is, gaat de pijn door naar de volgende generatie”

Wat is volgens jou de kern van het Vriendennetwerk?
Sohaila: “Peer support. Voor mij gaat het om verhalen en ervaringen delen en elkaar daardoor steunen. Om elkaar vragen stellen en helpen met de antwoorden. Om verbinding, om vertrouwen en gelijkwaardigheid. Je mag zijn wie je bent, en stap voor stap kun je je eigen kracht terugvinden. Soms door samen te koken, soms door alleen maar samen te zitten en te praten. En nogmaals: ook voor de volgende generaties is dit belangrijk. Als kinderen hun ouders weer gelukkig zien, groeit er hoop. Als er geen wederzijds begrip en respect is, gaat de pijn door naar de volgende generatie. Dat is ook precies waarom ik dit werk blijf doen.”

Door samen te huilen en te lachen, te luisteren en te praten, voelen we ons allemáál sterker

“Soms huil ik ook om de verhalen die ik hoor en zie. Die raken mij ook. Ik heb zelf ook moeilijke dingen meegemaakt in Afghanistan en ik hier ook nog best moeten vechten om te komen waar ik nu sta. Door die ervaring begrijp ik de bezoekers van het netwerk beter, en kan ik ze goed helpen. Door samen te huilen en te lachen, te luisteren en te praten, voelen we ons allemáál sterker. Ik noem dat een keten van kracht. Dit is mijn levenswerk. Ik blijf dit doen zolang ik kan.”

Het Vriendennetwerk is partner van Vesta, een project van de Gemeente Utrecht dat speciaal is gericht op de versterking van de mentale gezondheid van statushouders. Het netwerk is voor iedereen, maar indien nodig is er dus speciale aandacht voor eventuele mentale problemen.

Foto’s en interview: Ineke Buijs

naar het vriendennetwerk

Verder lezen over HET VRIENDENNETWERK

MANNEN MET PANNEN

13 februari, 2023

Power by Peers organiseert al een paar jaar het Vriendennetwerk, twee groepen waar mannen en vrouwen met een migratie-achtergrond terecht kunnen voor het leggen van

Lees verder »

DEEL DIT OP