IMG_20160520_180856Op mijn 27e kwam de ommekeer in mijn leven. Ik heb hulp gezocht via mijn huisarts en zo startte ik mijn proces en reis om de duistere reisgenoot te begrijpen en afscheid te nemen van depressie.

Al op een jonge leeftijd (5jaar) gebeurde iets vreselijks in mijn leven. Dit was het begin van de duistere reisgenoot. Op die leeftijd begrijp je niet wat er met je is gebeurd. Mijn ziel had de overleving mechanische aangezet en mijn hersenen had de gebeurtenis geblokt. Terwijl ik opgroeide, werd ik een teruggetrokken, stil meisje. Ik had altijd een boze blik in mijn gezicht en was op school een eenling. Thuis leek ik wel een spons die alle ruzies, strenge opvoeding, niet bij vriendinnen spelen, en andere issues opzoog. Nooit durfde ik iets te zeggen of mij gevoel te uiten. De enige oplossing die ik toen zag was op mijn 18e trouwen en uit huis gaan. Niet wetend dat mijn volle spons en de reisgenoot met mij meegingen.

Na het krijgen van kinderen en zien dat in een gezin liefde en harmonie kan zijn, raakte ik helemaal in de war. Het nest waar mijn man uit komt, is veel warmer en liefdevoller. Toen begreep ik helemaal niks meer, omdat ik dat allemaal niet kende. De ervaringen in het huwelijk en met een andere familie klopten niet met wat ik thuis gewend was. Ik maakte ruzie, raakte snel boos, geïrriteerd en had veel vaker hyperventilatie. Tot het moment dat ik niet uit de hyperventilatie kwam en een ambulance aan te pas kwam. In de jaren was de duistere reisgenoot met me mee gereisd. Via mijn huisarts kwam in contact met verschillende hulpverleners, psychotherapeut, hypnosetherapeut, NLP, regressiecoach, enz. die allemaal stukje bij beetje mij geholpen hebben om mijn spons met ellende uit te knijpen.
Afscheid nemen van de reisgenoot…depressie

Ik voelde me uitgedaagd om bij elke station van nare ervaring zoals, belemmerende overtuigingen, negatief zelfbeeld, vertrouwen, boosheid, onderdanigheid, frustratie, ongehoord voelen, en veel meer afscheid te nemen van de duistere reisgenoot. Nadat ik een station gepasseerd was, kwam dat deel van de duistere reisgenoot niet meer terug. Ik kwam steeds meer in mijn eigen kracht door de zelfconfrontatie aan te gaan. Er kwamen cursussen, opleidingen en trainingen op mijn pad die de reis en het afscheid nemen van de reisgenoot makkelijker maakte. De depressie had mij goed te pakken gehad, terwijl ik dat niet door had. Ik kan nu een positieve draai geven aan alle nare ervaringen uit mijn leven om verder te reizen.

Mijn naam is Sunita Chote, 46 jaar, getrouwd en moeder van twee volwassen kinderen. Jaren in het bedrijfsleven gewerkt in de functie van teamleider tot manager en als laatste in de functie van Kwaliteitscoördinator. In 2015 door een reorganisatie in de WW-traject gekomen en door veel vrijwilligerswerk dicht bij me passie gekomen. Als Ervarings- en lifecoach zet ik mijn levenservaringen in om mensen te helpen bij zelfredzaamheid. Als Hindoestaanse wil ik taboes doorbreken door mijn kwetsbaarheid als kracht in te zetten om kwetsbare mensen en een andere culturele achtergrond te helpen.

Ik bied op een laagdrempelige wijze diegene om hun kwetsbaarheid te zien als kracht!

Sunita@powerbypeers.nl
06 30 84 51 34
https://nl.linkedin.com/in/sunita-chote-oedit-3a9055b0